Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/51 K.2015/4401

I-)Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin, ceza miktarları da dikkate alınarak CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. ... ile ilgili olarak gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuk yerine sanık ibaresine yer verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

II-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümleri ile ... hakkında katılan ...'a karşı silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik katılan ...'ın, suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik olarak ise müdafiinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından CMK'nun 231/5.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, aynı Yasanın 231/12.maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu kararların itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür

2-Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun, katılanlara yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin “suçun sübutuna”, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının “...” lakaplı ... isimli bir kişi ile kavga etmek için çevrede onu araştırdıkları, bu sırada parkta arkadaşlarıyla oturmakta olan katılanların yanlarına gidip “... isimli kişiyi tanıyıp tanımadıklarını” sordukları, katılanların söz konusu kişiyi tanımadıklarını söylemelerine rağmen suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının “siz buralarda oturmuyor musunuz, nasıl tanımazsınız” şeklinde karşılık vererek katılanlar ile tartışma içine girdikleri ve katılanların grubunda yer alan ...'a yumruk vurdukları,

bu şekilde başlayan kavga sırasında suça sürüklenen çocuk ...'in eline aldığı bıçakla önce katılan ...'ın batın bölgesine bir kez vurarak karaciğer çevresinde sıvı birikmesine ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaraladığı, katılan ...'in ise bu durumu görmesi ve müdahale etmesi üzerine bu kez ...'in sol göğüs kısmına bıçakla bir kez vurduğu, hemopnömotoraksa neden olan kesici delici alet yarasının katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşılan olayda;

a) Suça sürüklenen çocuk ile katılanlar arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, hareketli kavga ortamında hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir kesin ve yeterli kanıt elde edilememesi, ciddi engel olmadığı halde darbelerine devam etmemesi, tek olan darbe sayıları ve yaraların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı nedeniyle temel cezaların üst sınıra yakın şekilde tayini ile kasten yaralama suçlarından hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

b) Kabule göre de; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak ve işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olarak makul cezalara hükmolunması yerine hiç isabet olmayan durumlarında uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezalarına hükmedilmesi,

c) Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkralarında suça sürüklenen çocuk yerine sanık ibaresine yer verilmesi,