Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/510 K.2015/4981

1) Sanık .. hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, inceleme dışı bırakılmıştır. 2) Mağdurlar .., .. ve ..'nin, 09.01.2013 tarihli duruşmada, açıkça sanıklar hakkında şikayetçi olmadıklarını bildirmeleri karşısında, CMK’nun 243 maddesine aykırılıkla, 25.10.2013 tarihli oturumda katılmalarına karar verilmesi, hukuken sonuç doğurmayıp, yok hükmünde olduğundan, kendilerine hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceğinden temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nin mağdurlar .. ve ..'yi "kasten öldürmeye teşebbüs" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç vasfına, ceza miktarlarına yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği,

bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi,