Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5247 K.2015/6402

1-) Sanık M.. D.. hakkında mağdur C.. P..'ı "kasten yaralama", sanık S.. K.. hakkında mağdurlar Halim ve C.. P..'ı "kasten yaralama" suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları, miktar itibarıyla kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıklar müdafiilerinin bu hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, karar verilmiştir.

2-) Katılan D.. B..'yı yerine getirdiği kamu nedeniyle kasten yaralayan sanıklar M.. D.. ve S.. K.. hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar M.. D.. ve S.. K..'ın katılan D.. B..'yı "kasten yaralama" ve sanık M.. D.. hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık M.. D.. hakkında "kamu malına zarar verme" suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan H.. H.. vekilinin sanık Mehmet'in

kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişen, sanıklar M.. D.. ve S..

K.. müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,