Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5253 K.2015/6401

Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık A.. Y.. hakkında mala zarar verme suçundan verilen düşme kararının temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1-) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinden önce, sanıklardan Ayhan ile mağdur Ö.. C.. arasında alacak verecek meselesinden husumet bulunduğu, bu husumet nedeni ile olay günü aralarında tartışma çıktığı, sonrasında Ayhan'ın ruhsatsız tabancasını evinden aldığı, sanık S.. Ö..'ın idaresindeki araca bindiği, Ö.. C..'in içerisinde oturmakta olduğu aracı gördüklerinde, Selçuk'un aracın hızını azalttığı, A..

Y..’ın ise oturduğu arka koltuktan üzerindeki tabancayı çekerek etkili mesafeden araç içerisindeki mağdura doğru 4-5 el ateş ettiği, Ö.. C..'in aracının içinde yatması sonucu isabet sağlayamadığı, S.. Ö..'ın aracın hızını artırdığı sonra yeniden azalttığı, sanık Ayhan’ın arka koltuktan ve 100 metre mesafeden yine mağdura doğru ateş ettiği, sonrasında sanıkların aynı araçla olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılan olayda;

Sanık S.. Ö..'ın, kiraladığı araçla olayın başlangıcından sonuçlanıncaya kadar sanık A.. Y.. ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği eylem üzerinde doğrudan doğruya müşterek hakimiyet kurduğunun anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık S.. Ö..'ın 5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi kapsamında fail olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 39. maddesi uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar A.. Y.. ve S.. Ö..'ın mağdur Ö.. C..'i "kasten öldürmeye teşebbüs" ve sanık A.. Y.. hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık A..

Y.. hakkında genel güvenliğin kasten tehliye sokulması suçundan 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının sanık S.. Ö..'ın mağdur Ö.. C..'e yönelik eyleminin suçluyu kayırma suçunu oluşturduğuna, sanık A..

Y..'ın ayrıca genel güvenliğin kasten tehliye sorulması suçundan da cezalandırılması gerektiğine ilişen, sanık A.. Y.. müdafiinin suç vasfına, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen, sanık S.. Ö.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;