Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5402 K.2016/2172

TCK'nun 81, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası. 2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı; Tehdit ve kasten yaralama suçlarından beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa, tüm dosya kapsamına göre sanık ile mağdurun babası Nurullah arasında, sanığın içinde bulunduğu guruba ait otomobilin, mağdur ve ailesine ait işyerinin önünü kapatması nedeniyle çıkan tartışmada, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, bu sırada olay yerine gelen mağdurun olası bir kavgayı engellemek ve babasına edilen küfürleri bitirmek amacıyla sanıkla konuştuğu esnada sanık tarafından bıçaklandığı anlaşılan olayda mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarından yapılan yargılama neticesinde elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan sanık ... müdafiinin delillerin değerlendirilmesine, yasal savunmaya, diğer dört sanığın suçları yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

V/T