Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/5642 K.2015/6239

1-)Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 09.07.2014 yerine 30.10.2013 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2-)Sanık Abdurrahman müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 31.07.2011 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, temyiz incelemesi katılan vekilinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdurrahman'ın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç niteliğine, temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;