KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/6198 E., 2016/3314 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahla tehdit, bu suça azmettirme, kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında; TCK.nun 38, 106/2-a-c, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2-Sanık ... hakkında; TCK.nun 37, 106/2-a-c, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası 3- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi, sanık müdafiinin itirazının reddine dair .. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.01.2014 tarih ve 2014/81 değişik iş sayılı kararı ile aynı Kanunun 271/4. maddesi gereğince kararların kesinleşmiş olması karşısında bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...'in nitelikli tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan tahrike ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen
hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar ...'un bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/6198, K. 2016/3314, 21 Eylül 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama