Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/79 K.2015/4262

1-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktül ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. 2-) Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 58. maddesi ile değişen 5237 sayılı Yasanın 102. maddesinin sanıkların açıkça aleyhlerine olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’in maktül ...'a yönelik nitelikli öldürme ve nitelikli cinsel saldırı suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanıklar ... ve ... hakkında cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı,

sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, eksik kovuşturmaya ilişen, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, eksik araştırmaya, sübuta, vesaireye ilişen, sanık ... müdafiiinin sübuta, eksik incelemeye, eksik araştırmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca,

5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, katılan için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,