KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/994 E., 2015/5480 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 1 - 2014/66779
- Mahkemesi
- İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi
- Karar ve no
- 11/11/2013, 2012/344 (E) ve 2013/395 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
1) Sanıklardan kaynaklanan bıçak ve sopa darbeleri sonucunda müşteki F.. E..'in, karaciğerde oluşan laserasyon nedeni ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35 nci maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerendirilerek makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar T.. K.., E.. K.. ve O.. K..'ın mağdur F.. E..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin meşru savunmanın varlığına, eylemin kasten yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza
Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde sanıklardan tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/994, K. 2015/5480, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama