Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1258 K.2017/1216

Kasten öldürmeye azmettirme suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraat Sanık ... hakkında; Kasten öldürmeye yardım suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraat Sanık ... hakkında; TCK'nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER

Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafii, katılanlar Yavuz, ... ve ... vekilleri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafii, duruşmaya gelmediğinden, dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Veysal ve Nurdane'nin maktule yönelik öldürmeye

azmettirme, sanık ...'un maktule yönelik öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillere göre, sanıkların bu suçları işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle haklarında beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna ilişen, katılanlar ve vekilleri ile Cumhuriyet savcısının sanıkların iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanıklar Veysal ve Nurdane'nin maktule yönelik öldürmeye azmettirme, sanık ...'un maktule yönelik öldürmeye yardım suçlarından verilen beraat kararlarının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

A-) Oluşa, dosya kapsamına ve sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre; olay günü karşılaşan sanık ile maktulün tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında maktulün sanığın kız kardeşine hakaret etmesi üzerine sanığın eve gidip aldığı bıçakla maktule 120 kez vurarak onu öldürdüğü olayda; sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

B-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,