KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/1504 E., 2016/2218 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 1- Sanık ...'nin ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/1, 62/1, 53, 54/1 maddeler uyarınca 10 yıl hapis cezası
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
2- Sanık ...'nin ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/1, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası 3- Suça sürüklenen çocuk ...'nin ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/1, 31/3, 62/1, maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) CMK.nun 188/1.maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca yeniden zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin hazır bulundurulmadığı 14.09.2015 günlü celsede, Dairemizin 22.04.2015 tarihli ve 2608-2557 sayılı aleyhe bozma ilamına karşı diyeceklerinin saptanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
2-) Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan ve başka suçtan tutuklu olarak aynı yer cezaevinde bulunan ve duruşmalarda bağışık tutulması konusunda karar verilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nin, duruşmada hazır bulundurulmadan, müdafii huzurunda bozmaya ilamına ve esas hakkındaki mütalaaya karşı diyeceği ile son sözü sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nun 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması,
3-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıklar ... ve ...'nin hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
EGT
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/1504, K. 2016/2218, 27 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama