Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1737 K.2017/3955

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin bilinçli taksir veya olası kast hükümlerinin değerlendirilmesi, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü eşi olan tanık ...'nın cep telefonunda maktulden gelen "görüşelim arka taraftan gel hemen gel bekliyorum" şeklinde mesaj bulunduğunu gören sanığın eşi ile bu hususu görüştüğünde maktul ile eşi arasında gönül ilişkisi bulunduğunu ve daha önce rızaen cinsel ilişkiye girdiklerini öğrenmesi üzerine cep telefonu ile maktulün eşi olan tanık ...'i arayarak kahvaltıya davet ettiği, maktul ve eşinin evlerinin önüne gelmesi üzerine av tüfeği ile bekleyen sanığın maktule etkili mesafeden ateş açarak ölümüne neden olduğu anlaşılan olayda,

1-TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında maktulden kaynaklanan tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyuta göre asgari orana yakın indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden, 15 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza verilmesi,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,