Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/18 K.2017/2831

a- Mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 21/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası, b- Mağdur ...'ı gıyapta silahla tehdit suçundan TCK.nun 106/2-a md. uyarınca 3 yıl hapis cezası, c- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600.TL adli para cezası. 2- Sanık ... hakkında; Mağdur ...'ı gıyapta silahla tehdit suçundan TCK.nun 37/1, 106/2-a maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER

Sanıklar ... ve ... müdafileri, mağdur ....

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 18.09.2008 tarihli duruşmada şikayetten ve katılma talebinden vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle, katılan sıfatı ortadan kalkan mağdur ...'ın hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. 2- Sanık ...'nın, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkasının bulunduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ... ..., mağdur ...'ı nitelikli tehdit, sanık ...'ın ayrıca mağdur ...'ı olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde, eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, tehdit suçu yönünden delil yetersizliğine, aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine, gerekçesiz teşdit uygulandığına, sanık ... müdafiinin sübuta, tehdit kastı bulunmadığına, delil yetersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamalar ve,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de;