Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1899 K.2017/1637

1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 05.02.2016 tarihli dilekçesi ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ... ile Abdurrazak vekilinin temyiz talepleri ile sınırlı yapılan incelemede;

Mahkemenin, olayın akışına ve tahrik nedenine ilişkin olarak kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’a karşı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak üzere tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin, tahrik bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;