KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/2195 E., 2017/3737 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yaralama
- Hüküm
- TCK'nun 81/1,35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Sanıktan ele geçen ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30.08.2010 tarihli raporu ile 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca yasak nitelikte olduğu belirtilen sustalı çakı benzeri bıçak ile ilgili olarak herhangi bir kamu davası açılmamış ise de; bu hususta zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.
Mağdur ...'dan kaynaklanan ve sanığın babasına yönelen hakaret ve basit yaralamadan ibaret haksız fiil niteliğindeki eylemlerin niteliği, ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 1/4'ten 3/4 oranına kadar indirim öngören TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, asgari orana yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur katılan ...’a yönelik olan kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a) Teşebbüs ve haksız tahrik nedeniyle yapılan uygulamalar sırasında, uygulama maddelerinin gösterilmemesi,
b)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun
53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/2195, K. 2017/3737, 6 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama