Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2287 K.2017/2464

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500.-TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 09/02/2015 tarihli dilekçesi ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin,

Katılanların 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu hükme yönelik,

Temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçu yönünden kurulan hükmün katılanlar vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma

sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin suçun tasarlama suretiyle işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulama yeri bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;