Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/2365 K.2017/1773

1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 19/12/2014, 24/04/2015, 15/06/2015 tarihli dilekçeleri ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz talepleri ile sınırlı yapılan incelemede;

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un, maktul ...’ye karşı kasten öldürmeye suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;