Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3030 K.2017/4345

- 765 sayılı TCK'nun 448, 31 ve 33. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası(iki kez), - TCK'nun 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, - 6136 sayılı Yasanın 13/2, 765 sayılı TCK'nun 31 ve 33. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, 343 TL adli para cezası, - 765 sayılı TCK'nun 73. maddesi uyarınca 7 ay 10 geceli gündüzlü hücrede tecrit edilmek suretiyle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

1- ...'a ait olduğu bildirilen ve adli emanete alınan eşyalar hakkında 24/02/2015 tarihli hükümde bir karar verilmemiş olduğu anlaşıldığından; adli emanete alınan eşyalar hakkında mahallince zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3-Sanık ...'ın maktuller ... ve ... yönelik öldürme suçu yönünden ;

Oluş ve delillere göre; sanığın kardeşi olan ... 25.05.2001 tarihinde vurularak öldürüldüğü, bu olay nedeni ile haklarında dava açılan ... ve ... yargılama devam ederken sanık tarafından öldürüldüğü bu nedenle maktuller hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verildiği;

“kan gütme” saikinin Dairemizin süreklilik kazanan içtihatlarına göre öldürme suçuna fail, yardım eden veya azmettiren olarak iştirak edene karşı eylemlerde kabulünün mümkün olmayacağı, suç tarihinde ise maktullerin sözkonusu olay nedeni ile halen sanık olarak yargılamalarının devam ettiği anlaşılmakla, sanığın duyduğu üzüntü ve elem sonucu kardeşini öldürdüğünü düşündüğü ... ve ... karşı eylemlerinin haksız tahrik altında tasarlayarak öldürme suçunu oluşturduğu, 765 sayılı TCK.nun ile 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili hükümlerinin uygulanması, sonuçların birbiriyle karşılaştırılması,

lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması yerine suç vasfında yanılıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması;

4-Sanık ...'ın maktul ...'a yönelik öldürme ve katılan ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

Sanığın kardeşi ... öldürülmesinden ötürü ... ailesini sorumlu tuttuğu, kardeşinin ölümünü hazmedemediği, ... ailesinin yahut ... ailesinin köyü terk etmesi gerektiğini düşündüğünü, kendi yakınlarına ... ailesinin buradan göç etmezse affetmeyeceğini, kardeşinin intikamını almayı istediği şeklinde sözler sarfettiği, olay gününden yaklaşık bir ay kadar önce sahip olduğu minibüsü satarak suçta kullandığı kamyonu aldığı, bu kamyon ile içinde maktuller .... ile katılan ... olduğunu bildiği araca çarparak durmasını sağladığı, ardından araç içindekileri kaleşnikof marka silah ile taradığı, ....'ın öldüğü, ... yaralandığı olayda;

sanığın ... ailesinden olduğunu bildiği ... yönelik eylemi tasarlayarak ve kan gütme saiki ile öldürme; ... yönelik eylemi ise tasarlayarak ve kan gütme saiki ile öldürmeye teşebbüs suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla.

765 sayılı TCK.nun ile 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili hükümlerinin uygulanması, sonuçların birbiriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması;

Kabule göre de;

a) ... yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini;

b) 2-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;