Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3423 K.2017/5354

1-Sanıktan tahsile karar verilen yargılama gideri miktarı ve dökümanının karar yerinde açıkça gösterilmesi lüzumuna riayet edilmemesi mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

2-Sanık ...’nin mağdur ...’yı bıçakla 8 yerinden yaraladığı, bu yaraların ikisinin batında, beşinin göğüs sol bölgesinde olduğu, batındaki yaraların karaciğer vesafrada lezyon, göğüs bölgesindeki yaraların ise hidropnömotoraks yol açarak mağdurun hayati tehlike geçirmesi sonucunu doğurduğu olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, 12 yıl cezaya hükmolunması ile mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların niteliği ve ulaştığı boyut nazara alındığında makul oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden 3/4 oranında indirim tatbikiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin mağdur ...’ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

A-Sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasında; uygulamaya konu kanuni dayanağın ne olduğunun karar yerinde gösterilmesi lüzumuna riayet edilmemesi,

B-Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında; uygulamaya konu kanuni dayanağın ne olduğunun karar yerinde gösterilmesi lüzumuna riayet edilmemesi,

C-Sanık hakkında TCK’nun 53. maddesi uygulamasında; Anayasa Mahkemesinin 8.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu, kanuna aykırı ise de; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;