Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3535 K.2016/3250

Kasten öldürme suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine dair Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.04.2014 gün ve 332-199 sayılı hükümler sanıklar müdafileri ile katılan ... vekilinin temyizi üzerine incelenmesiyle, Dairemizin 30.03.2016 gün, 2015/3388 esas, 2016/1599 sayılı ilamıyla hükümlerin bozulmasına karar verildiği;

bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.05.2016 gün ve 2014/227351 sayılı yazısıyla "ani gelişen olayda, sanıklar Ramazan ve Hasan'ın, sanık ...'un "fail" sıfatıyla işlediği "kasten öldürme" suçuna, "yardımeden" veya "fail" sıfatıyla katıldıklarına dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı halde, sanıklar ... ve ...’in ayrı ayrı beraatları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek,

sanıkların aşamalarda değişiklik gösteren ve birbirlerini suçlayıcı nitelikteki beyanlarının hatalı değerlendirmesi suretiyle, suça "yardım eden" sıfatıyla katıldıkları gerekçesiyle ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmesi" gerekçesiyle itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün, 2012/870, 2012/661 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde uyarınca dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;