Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3595 K.2017/4269

2-Sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan; TCK'nun 116/1-4, 119/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, CMK'nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan; Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsuru olduğundan karar verilmesine yer olmadığına.

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından; bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'ı öldürme eyleminin subütü kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, katılan ...'e yönelik kasten yaralama eyleminin konut dokunulmazlığı suçunun unsuru olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak bu suçtan karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin

sübuta, eylemin konut dokunulmazlığının ihlali suçu dışında müstakilen yaralama suçunu oluşturduğuna; sanık müdafiinin cezai ehliyete dair raporun yetersiz olduğuna, haksız tahrik koşullarının var olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; yaralama suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA;

Sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Kızı ... maktul ile birlikte kaçarak evlenmesini hazmedemeyen sanığın suç tarihinde kızını görmek için birlikte oturdukları eve gittiği, kapının açılmaması üzerine sinirlenerek yanında götürdüğü bıçak ile maktulü öldürdüğü olayda; sanığın, maktulü öldürme konusunda önceden karar verip plan yaptığına, bu kararında sebat ve ısrar gösterip, makul bir süre geçmesine rağmen caymadığına ve olay günü maktulü bu plan gereği öldürdüğüne ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda tasarlamanın şartlarının oluşmadığı, sanığın eylemine uyan kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de ;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

27/11/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 30/11/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.