Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/3636 K.2016/3733

O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık .. müdafiilerinin temyiz dilekçelerinin kapsamı itibariyle sanık .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık . hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümleriyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

1-Sanık .. müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin ceza miktarı itibariyle CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık . bıçakla katılan . göğüs boşluğuna girerek kalpte sağ ventrikül lezyonu ve perikard tamponadına neden olacak ve yaşamın tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şeklide 9 yıl hapis cezası belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . katılan . kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma

sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, Sanık . hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, o yer Cumhuriyet Savcısının sübuta, suç vasfına, sanık . müdafiilerinin sübuta, suç vasfına, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;