KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/3764 E., 2017/1472 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Sanık ... hakkında; mahkemece verilen hüküm süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanığın bulunduğu ceza infaz kurumundan göndermiş olduğu 19.04.2016 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını beyan ettiği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, hüküm ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında, katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik olarak; katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının cezadan haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/3764, K. 2017/1472, 26 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama