Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4111 K.2018/203

TCK.nun 82/1-a-d-k, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası. Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK.nun 82/1-a-k, 39/2-a, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; Töre saikiyle eşe karşı tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nun 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine, anılan kurum vekili tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'un 12/09/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında; maktule ...'u nitelikli kasten öldürme, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; maktule ...'u nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarından açılan kamu davalarında, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçların zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK’nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK’nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- Sanıkların sorgusunun yapıldığı 08/07/2013 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının Üye Hakim .... (.....) tarafından, 31/10/2013, 10/12/2013, 24/12/2013, 14/01/2014, 06/02/2014, 27/02/2014 tarihli oturumlara ait duruşma tutanaklarının Üye Hakim ..... tarafından elektronik olarak ve fiziken imzalanmaması suretiyle CMK'nun 219. maddesine muhalefet edilmesi,

4- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan yargılanan ve suçlamaları kabul etmeyen sanıklar ..., ..., ... ve ... arasında menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine sanıklar ... ile ...'ın ortak müdafii, sanıklar ... ve ...'un da ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,