KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/4240 E., 2017/1532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası,
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 740.TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 19.01.2015, 16.04.2015, 26.05.2015, 13.08.2015, 08.09.2015 ve 23.03.2017 tarihli dilekçeleri ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Katılanların, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan ... vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik olarak; katılan vekilinin temyiz itirazıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; suç vasfına, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/4240, K. 2017/1532, 9 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama