KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/4442 E., 2017/2549 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hüküm
- TCK'nun 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, bir süre sanıkla beraberlik yaşayan tanık ...'nin, olaydan üç dört ay kadar önce de maktulle duygusal arkadaşlık kurarak aynı evde yaşamaya başladığı, bu durumu öğrenen sanığın...'yi taciz ettiği ve olay tarihine kadar da bu tacizlerini sürdürdüğü, bunun üzerine ...'nin sanığı arayarak, maktulle evlenme kararı aldıklarını söylediği, sanığın hakaretlerine devam etmesi üzerine,
... ve maktulün de sanığa karşılık verdikleri, sanığın da bu iletişim trafiğinin akabinde maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda, ilk haksız hareketlerin sanıktan ileri geldiği gibi, maktulün davranışlarının da tahrikte dengenin sanık lehine bozulmasını sağlayacak boyuta ulaşmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, ağır tahrike, yasal savunmaya, delillerin değerlendirilmesine,
vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/4442, K. 2017/2549, 5 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama