Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4762 K.2017/3643

Hükmün gerekçesinde lehe yasa karşılaştırması yapılırken, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/7 ve 62. maddeleri uygulandığı takdirde hükmolunacak hapis cezasının 20 yıldan az olamayacağı gözetilmeden, 19 yıl olarak hatalı şekilde belirlenmesi; sonuç itibariyle sanıkların lehine olan 5237 sayılı TCK ile uygulama yapılarak doğru neticeye ulaşıldığından bozma nedeni olarak görülmemiş,

Sanık ...'in silahla ateş etmesi sonucu, mağdur ...'ın yaşamsal tehlike geçirmeksizin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, mağdur ...'ın ise karaciğer, bağırsak ve dalak yaralanmasına maruz kalıp, splenektomi yapılıp yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

teşebbüs nedeniyle TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada her bir mağdur yönünden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ayrı ayrı değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında her biri bakımından uygun bir cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde yaralanma dereceleri ve sonucu birbirinden farklı her iki mağdur için de 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, CMUK'nun 326/son maddesi gereği ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkı bulunması sebebiyle netice cezaya etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .... ve Hikmet’in, mağdurlar ... ve Şaban’ı öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, eleştiri saklı kalmak kaydıyla lehe yasa karşılaştırması yapılmış, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Arif ve Hikmet müdafilerinin sübuta vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin ise bir sebebe dayanmayan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,