Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5023 K.2018/1460

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 52/2, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 600.00 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ye yönelik eyleminin ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3.maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktul ...'nin sanık ...'e borçlu olduğu, sanığın vadesi gelmesine rağmen alamadığı parasını almak için maktulle görüştüğü, ancak maktulün beklediği bir miktar paranın kendisine gelmediği için ödeme yapamadığı, suç tarihinde de sanığın arkadaşı olan maktulün iş yerine giderek bu borç konusunu konuştuğu, maktulün de memleketlerinde arsa sattığını, amcasının parayı getirdiğini şu anda amcasının ...'da olduğunu söylemesi üzerine sanık ile maktulün bu parayı gidip almak üzere anlaştıkları, sanığın bir akrabasına ait olan arabayı ödünç alarak maktulün yanına geldiği,

fakat yola çıkmadan önce bir süre beraber oturdukları, bu esnada maktule ait iş yerinde çalışan ...'ın hazırladığı yemeği hep beraber yedikleri, akabinde maktul ile sanığın asma kata çıktıkları, burada maktulün sanığa "aslında amcasından alacağı böyle bir para olmadığını, para almaya gidemeyeceklerini" söylemesi üzerine yaşanan tartışma ve maktulün sanığı iteklemesi neticesinde, sanığın kendisine ait ruhsatsız tabancası ile yakın ateş mesafesinden maktul ...'nin öldürücü olmadığını düşündüğü bacak bölgelerine iki kez ateş ettiği ve olaydan hemen sonra hastaneye kaldırılan ...'nin hayatını kaybettiği olayda;

1- Sanığın, tabanca ile maktulün öldürücü olmayan bacak bölgelerini hedef alarak 2 kez ateş etmesi neticesinde meydana gelen ölüm olayında, sanık hakkında TCK'nun 87/4. maddesi kapsamında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu yerine suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

2- Her ne kadar, maktulün çalışanı olan tanık ... iş yerinin alt katında bulunduğu sırada sanık ile maktulün bulunduğu asma kattan tartışma seslerinin gelmediğini söylemiş ise de ateş etme anından hemen sonra duyduğu sesin de dışarıdan geldiğini zannetmesi de göz önüne alındığında üst katta yaşanan tartışmaları net olarak duyamayabileceği ve maktulün sanığı itmesine ilişkin de sanık savunmasını çürütecek bir delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 1/4 ile 3/4 arasında indirim oranı öngören TCK'nun 29. maddesinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Yargılama giderlerinden olan zorunlu müdafii ücretinin sanığa yükletilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

4- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/03/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 29/03/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.