Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5025 K.2018/1351

TCK.nun 86/1-3-e, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası, Genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan; Beraat. 2- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, TCK.nun 86/1-3-e, 39, 62, CMK. 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, CMK'nun 231. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılarak sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz dilekçeleri içeriklerine göre; sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından mahkumiyet ve sanık ...'nın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

1-) Sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmünde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi sanık ...'nın mağdurlar ve arkadaşları ile tartıştıktan sonra sanık ... ile buluşup olay yerine birlikte gelerek sanık ...'nin aracında bulunan ve ona ait olan av tüfeğiyle mağdur ...'a ve yanındaki mağdur ...'e ateş ettiği, sonrasında sanık ... ile birlikte olay yerinden kaçtıkları, sanık ...'nın av tüfeğini araçtan attığı olayda, sanık ...'nin fikir ve eylem birliği içerisinde sanık ... ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçunu birlikte işledikleri ve TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle 81, 35 ve 62. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yardım eden olarak kabul edilip yazılı şekilde eksik ceza tayini, bu hüküm yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçunun, sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçu ile mağdur ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede suçun manevi unsurunun oluşmadığına,

yasal savunma koşullarının bulunduğuna, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişen, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'nin mağdur ...'a öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet, sanık Muhammet Buğra'nın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3-A-) Sanık ...'nın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi sanık ...'nın mağdurlar ve arkadaşları ile tartıştıktan sonra sanık ... ile buluşup olay yerine birlikte gelerek sanık ...'nin aracında bulunan ve ona ait olan av tüfeğiyle araç içerisinde ön tarafta bulunan mağdur ...'a ve yanındaki mağdur ...'e yakın mesafeden bir el ateş ettiği, mağdurların yüz, boyun ve omuz bölgelerinden yaralandığı, av tüfeği ile atış neticesinde her iki mağdurun isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olması nedeniyle sanığın eyleminin mağdur ...'e yönelik de öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünde TCK.nun 62. maddesi ile indirim uygulandığı halde, mağdur ...'e yönelik suç nedeniyle verilen hükümde aynı maddenin uygulanmaması,

c-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

B-) Sanık ... hakkında genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Sanığın av tüfeği ile mağdurlara ateş edip yaralamasından sonra, araç ile olay yerinden uzaklaşırken 3-4 kez daha havaya ateş etmesi nedeniyle mağdurlara yönelik ayrıca tehditte bulunduğu, sanığın zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezanın miktarları ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 21/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/03/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık... müdafii Avukat ...'ün yüzüne karşı, 22/02/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.