Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5257 K.2018/155

Kasten yaralamaya yardım suçundan beraat, ... hakkında; 1- TCK'nun 86/2, 86/3-e-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, 2- TCK'nun 86/2, 86/3-e-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası, 3- TCK'nun 86/1, 86/3-e-son, 87/1-d-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdure.., mahkemenin 17/03/2011 tarihli celsesinde katılma talebinin olmadığı beyanı ile katılan sıfatı almadığından temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...’nın mağdur ...’e yönelik eyleminin, TCK'nun 86. maddesi kapsamında kasten yaralama suçu olarak nitelendirilmesinde ve mağdurlar ...,...’a yönelik eylemlerde bulunan sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

S/2

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın mağdurlar ..., ... ve...'e karşı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;