KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/730 E., 2016/1074 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kendisini savunamayacak durumda bulunan babasını öldürme
- Hüküm
- TCK'nun 82/1-d-e maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, babası maktül ...'ı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
1-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümler doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Hüküm fıkrasında, tekerrüre esas alınan ilamın, dosya içerisinde ve adli sicil kaydının bulunmadığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilamın varsa ilgili mahkemesinden getirtilmesinden sonra, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/730, K. 2016/1074, 8 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama