Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/937 K.2016/2243

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık.öldürme suçunun sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının sair yönlere, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1- Tüm dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün olay gecesi maktulün evinin önünde birlikte alkol aldıkları, maktulün bir ara sanıktan kendisini işyerine götürmesini istediği, işyerine geldiklerinde de bir süre daha birlikte alkol aldıkları, sanığın maktule burada kalıp kalmayacağını sorduğu, maktulün de işyerinde kalacağını söyleyerek üst kata çıkmayı teklif etmesi üzerine beraberce üst kata çıktıkları, aksi sabit olmayan sanık savunmasına göre burada maktulün sanığın kollarından tutarak sanıkla cinsel ilişki kurmak istediği, sanığın direnmesi üzerine maktulün başarılı olamadığı, bu sırada maktulün üzerindeki elbiseleri de çıkartarak,

alt kata inen sanığın peşinden gidip tekrar ilişki kurmak istediğini söylediği, sanığın kabul etmemesi nedeniyle boğuşmaya başladıkları, sanığın maktulün kafası ve vücuduna tekme tokat vurmaya başlayarak yere düşürdüğü, yere düştükten sonra da

tekme ile birden fazla kafasına ve vücudunun diğer bölgelerine vurduğu, maktulün kendisine ilişki teklif etmesinden doğan kızgınlıkla maktulün kulağının üst kısmında yırtık oluşturacak şekilde kesip, makatına bir cisim sokarak olay mahallinden ayrılıp, maktulün daha sonra ölü olarak bulunması şeklinde gerçekleşen olayda;

Ölü muayene ve otopsi tutanağına göre maktulün ölümünün künt kafa ve beden travmasına bağlı kafatası kemikleri ve çok sayıda kaburga kırıkları ile birlikte beyin kanaması, akciğer ve kalın barsak yaralanması sonucu meydana gelmiş olduğunun tespit edildiği, suçun vahşice işlenmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı,

canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın TCK'nun 81, 29, 62. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-b, 29,

62. maddeleri gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayini,