Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1070 K.2017/4023

Yağma suçundan hükümlü ...’ın, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2010 tarihli ve 2009/470 esas, 2010/89 sayılı ilâmı ile verilen 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin, Denizli İnfaz Hakimliğinin 19/08/2016 tarihli ve 2016/2771-2734 sayılı kararını müteakip,

denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle denetimli serbestlik kararının kaldırılması ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi yönünde Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün talepte bulunması üzerine,

denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz kararının kaldırılması ile hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair, Denizli İnfaz Hakimliğinin 15/12/2016 tarihli ve 2016/2771-2734 sayılı ek kararına hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin, mercii Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/1645 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Mercii tarafından imza yükümlülüğünün ifası için polis merkezine müracaat eden hükümlüye kolluk görevlilerince imza attırılmadığı, alkollü olmasının sonuca etkili olmayacağı cihetle hükümlünün yükümlülük ihlalinde bulunmadığı kabul edilmiş ise de; dosya kapsamına göre, 06/10/2016 tarihindeki bireysel görüşmesine mazaretsiz olarak katılmayarak yükümlülük ihlalinde bulunan hükümlünün, 28/11/2016 tarihindeki imza yükümlülüğünü yerine getirmek için müracaat ettiği Polis Merkezi Amirliği görevlilerince alınan doktor raporunda 3.13 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

aşırı derecede alkollü olduğu gerekçesiyle denetimli serbestlik çizelgesine imza attırılmayan hükümlü hakkında uyarıya rağmen ikinci kez yükümlülük ihlalinde bulunduğu gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verildiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 42/4. maddesindeki “Yükümlü, müdürlüğe alkol, uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi altında ya da kesici, delici aletler ve ateşli silahlarla gelemez ve bu şekilde yükümlülüklerin yerine getirilmesine yönelik çalışmalara katılamaz.” şeklindeki hüküm ile hükümlüye

25/08/2016 tarihinde tebliğ edilen denetim planı ve denetim çerçevesinde uyması gereken kuralları ihtiva eden denetimli serbestlik müdürlüğü yazı içeriğinde de alkollü ya da uyuşturucu madde etkisi altında iken yükümlülüklerini yerine getiremeyeceğinin açık bir şekilde belirtilmesi de nazara alındığında,

ikinci kez yükümlülük ihlalinde bulunan hükümlü hakkındaki kapalıya iade kararına vaki itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/02/2017 gün ve 94660652-105-20-1114-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA