Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1602 K.2018/1062

2- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 52/4, 53/1, 58 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılanlar ... ve ... vekilinin, davada katılan sıfatı bulunmayan ..., ..., ... ve ...yönünden hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, bu kişiler yönünden yapmış olduğu temyiz talebi ile katılanlar ... ve ...'nin, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, aynı sanığın maktul ...'e yönelik eylemini meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tekerrür şartlarının oluşmadığına, katılanlar ... ve ... vekilinin eksik incelemeye, meşru savunma şartlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan beraatine karar verilmesine karşın,

bu suçla ilgili olarak soruşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii ücreti ile ölü muayene giderlerinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak,