KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2017/2157 E., 2018/4249 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Öldürülen
- ...
- Müştekiler
- ..., ...
- Suç
- Kasten öldürme, kasten yaralama
- Hüküm
- a)Sanık ...'un sübuta eren insan öldürme eylemine uyan TCK'nun 81/1, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
b)Sanık ...'un sübuta eren katılan ...'a yönelik kasten yaralama eylemine uyan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılanlar vekilleri
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık ve müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, maktule yönelik kasten öldürme suçu yönünden kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile tüm suçlar yönünden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, teşdide, haksız tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin sanık hakkında hükmolunan cezaların yetersiz ../..
S/2
olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2017/2157, K. 2018/4249, 22 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama