Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2520 K.2018/539

Sanık ... hakkında; TCK'nun 81/1, 39/2-b maddesi delaletiyle 39/1, 29/1, 62, 63, 53/1. maddeleri uyarınca neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası, Sanık ... hakkında; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 53/1. maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafilerinin yasal süresindeki temyiz istemlerinden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 22.03.2017 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, katılan ... vekili, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... müdafilerinin temyiz talepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-) Sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın, maktul ...'a yönelik kasten ölüdürmeye yardım ve kasten öldürme suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından yargılanan sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ... arasında altsoy üstsoy ilişkisi bulunması ve aynı avukatlar tarafından savunulması nedeniyle menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanık ve suça sürüklenen çocuğun ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,