Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2660 K.2019/2573

2) TCK.nin 130/2, 62, 53, CMK.nin 231/5-8. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşıldığından; bu karar, tebliğnameye aykırı olarak inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ...’nın; kasten öldürme suçunun planlanarak,

canavarca hisle ve eziyet çektirmek suretiyle işlendiğine, bu nedenle suç vasfının yanlış belirlendiğine, haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaksızın sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen, sanık müdafiinin ise temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; suç vasfının nitelikli yaralama sonucu ölüme neden olma olarak belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiğine, fazla cezaya hükmolunduğuna ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,