Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2664 K.2019/2550

2- TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1.500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik basit yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından bu hükme yönelen temyiz isteminin CMUK.un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’a karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; haksız tahrik maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın aralarında husumet bulunmayan maktul ...’ın ailesiyle birlikte yaşadığı çadıra gittiği, maktulün yanına selam verip öpecekmiş gibi yaklaştığı, aralarında herhangi bir tartışma, boğuşma

olmadan yanında getirdiği bıçağı maktule iki kez sapladığı, çadırda bulunan maktulün kızı ...’nın bağırması üzerine çadırdan kaçmaya çalıştığı bu kez üzerindeki bıçağı önüne geçen...'e savurduğu,...’in çekilmesi üzerine de olay yerinden ayakkabılarını bırakarak kaçtığı anlaşılan olayda,

1-Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; sanığın eylemi gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, somut olayda ise sanığın maktulü öldürmeye ne zaman karar verdiği, bu kararda ne kadar zamanla sebat ve ısrar gösterdiği kesin delillerle ortaya konulamadığı halde tasarlayarak öldürme suçundan hüküm kurulması,

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

06/05/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'un yokluğunda 09/05/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.