Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2803 K.2018/1923

1- TCK.nun 37/1, 82/1-a, 53/1, 63, 58/6-7. maddeleri gereğince ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, 2- TCK.nun 37/1, 86/1, 86/3-e, 53/1, 63, 58/6-7. maddeleri gereğince 3'er yıl hapis cezası. Sanık ... hakkında; 1- TCK.nun 125/2-1, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası, 2- TCK.nun 106/1-son cümle, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası. Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2, 52, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 2.000.TL. adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve Cezmi’nin, maktul ...’i nitelikli kasten öldürme, katılan ...’i nitelikli kasten yaralama, sanık ...’nin, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’un, katılan

İbrahim’i tehdit ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’un, sübuta, bir kısım tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ve kendisine iftira atıldığına, müdafiinin, sanığın suç kastının olmadığına ve atılı suçların sanık tarafından işlenmediğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine;

sanık ...’nin, sübuta, tasarlayarak maktulü öldürmediğine, yaralama kastıyla hareket ettiğine, müdafiinin, tasarlama unsurunun bulunmadığına, olayda şüphe bulunduğuna hükmün gerekçelendirilmediğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesinin kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,