Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2865 K.2019/1254

a- ...'ı öldürmekten; TCK.nin 37/1, 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, b- ...'ı öldürmeye teşebbüsten; TCK.nin 37/1, 81, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, c- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1200.- TL adli para cezası. Sanıklar ... ve ... hakkında; 1- ...'ı öldürmekten; TCK.nin 37/1, 81, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası, 2- ...'ı öldürmeye teşebbüsten; TCK.nin 37/1, 81, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası, 3- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 6 ay hapis ve 1200.- TL adli para cezası.

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüse yardım ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından; CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılanların, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan davalara katılmaya ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hakları olmadığından, vekilllerinin sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ın, maktul ...’ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarıyla, mağdur ...’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın, maktul ...’ı kasten öldürme, mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sair hususlara, sanıklar ... ve ... müdafilerinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren, sanık ... lehine vekalet ücreti takdir edilmemesiyle 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine 3000.- TL vekalet ücretinin Hazineden tahsiliyle adı geçene verilmesine" ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

maktul ...’ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümleriyle, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme, mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; mağdur ...’a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ile ...’in, olay gecesi kimliği meçhul şahıslarca takip edildikleri, idarelerindeki kiralık aracı bırakıp kaçmak zorunda kaldıkları, takip eden şahısların terk edilmiş araca zarar verdikleri, sanıklar Şaban ve Ruhat’ın, sanık ... ile haklarındaki hükümler kesinleşen diğer sanıklara olayı haber verdikleri, sanıkların Şaban’a ait iş yerinde buluşup birkaç araçla hareket ederek zarar gören otomobilin bulunduğu yere geldikleri, bu aracı alıp götürdükten sonra sanıklar Şaban, Ruhat ve Gökhan’ın kendilerini takip eden şahısları aramaya başladıkları sırada,

olayla ilgileri olmayan maktullle mağdur ...’ın içinde bulunduğu park halindeki aracı, kendilerini takip eden şahısların otomobiline benzetip yanlarına gittikleri, şoför mahallindeki maktule ruhsatsız tabancalarla ateş edip sol göğüs, sol uyluk ve sağ el bölgelerinden yaraladıkları, maktulün yanındaki koltukta oturmakta olan mağdur ...’ı ise sağ uyluk bölgesinden hayati tehlike geçirmesine neden olmayacak ve basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaraladıktan sonra eylemlerine devam edip öldürmeye elverişli tabancalarla mağduru hayati bölgelerinden yaralama imkanları olduğu halde olay yerinden kaçtıkları olayda,

a) Sanıklar ..., ... ve ...’ın, mağdur ...’a yönelik eylemlerine bağlı kastlarının yaralamaya yönelik olduğu ve bu suçtan TCK’nin 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği anlaşıldığı halde, oluşa uygun düşmeyen yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileriyle, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

04/03/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 07/03/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.