Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/308 K.2018/3075

- ...'u öldürmekten TCK.nun 82/1-h, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

- ...'i öldürmeye teşebbüsten TCK.nun 81, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

- Nitelikli yağma suçundan beraat,

Sanık ... hakkında;

- ...'u öldürmekten TCK.nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

- ...'i öldürmeye teşebbüsten TCK.nun 81, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

- Nitelikli yağma suçundan beraat,

Sanık ... hakkında;

- ...'u öldürmekten TCK.nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

- ...'i öldürmeye teşebbüsten TCK.nun 81, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

- Nitelikli yağma suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adli sicil kaydına göre tekerrür uygulamasına esas sabıka kaydı bulunan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yolu açık bulunduğundan bu hüküm temyiz incelemesi kapsamına dahil edilmemiştir.

B) Sanıklar müdafilerinin sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan verilen beraat kararlarını temyizde hukuki yararları bulunmadığından, gerekçeye yönelik olmayan temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

C) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’un müşteki ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçları ile sanıklar ..., ... ve ...'un maktul ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanıkların savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayda iştirak bulunmadığına, sanık ...'in maktulün öldürülmesi ile ilgisinin bulunduğuna dair delilin bulunmaması nedeniyle bu suçtan beraat etmesi gerektiğine, sanık ...'in müşteki ...'ı öldürmeye teşebbüs ettiğine dair delil bulunmadığına, sanığın cebir ve tehdit altında iradesinin sakatlandığına, bu eylemde öldürme kastının bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede kararın gerekçesiz olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, şüphelerin giderilmediğine,

sanığın maktulü öldürmediğine, delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraat etmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

a) Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait 24.10.2007 tarih ve 2006/572 esas, 2007/618 karar sayılı ilamın içerisinde yer alan ve 765 sayılı TCK'nun 456/2.457/1 maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan verilen 4 yıl hapis cezasının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25.10.2010 tarih ve 2009/18639 esas ve 2010/15488 karar sayılı ilamıyla bozulduğu, sanığa ait güncel adli sicil kaydı içeriğine göre de henüz kesinleşmediği, dolayısıyla tekerrür uygulamasına 4 yıl hapis cezasına ilişkin kararın esas alınamayacağı, ancak aynı ilamda yer alan yine kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCK'nun 456/1, 457/1. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının kesinleşme ve infaz tarihleri gözetildiğinde tekerrür uygulamasına esas olduğunun anlaşılması,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih. 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması.

Yasaya aykırı olup, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden. 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçları nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerinde yer alan (4 yıl) ibaresinin (1 yıl 4 ay) olarak değiştirilmesine ve sanık hakkında her iki suçtan kurulan mahkumiyet hükmü fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... ve... hakkında müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçu ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

a)Olaydan bir gün önce temyize konu dosyanın müştekisi ...'ın sanık ... ile birlikte sanık ...'i kasten yaraladıklarının dosya kapsamındaki beyanlardan ve sanık ... hakkında düzenlenen doktor raporundan anlaşılması karşısında, sanık ...'in yaralanması hakkında kesin hekim raporu aldırılarak yaralanmanın derecesine

göre sanık ...'in müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanıklar ... ve İnayet tarafından müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemi gerçekleştiği esnada sanıkların yanında hazır bulunarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemin icrasını kolaylaştıran sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesi yerine aynı Yasanın 37. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

c)Sanık ...'un üzerinde bulundurduğu iddia edilen tabancanın ele geçirilememesi, özellikleri hakkında hiçbir bilginin kesin delil ile ispatlanamamış olması karşısında mevcut şüpheler sanık lehine yorumlanarak hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçu yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d)Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, maktulün kesin ölüm nedeni, maktuldeki yaralanmanın niteliği, sanıkların eylemleri sonucu maktulde meydana gelen yaralanma ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususları sorulup neticesine göre ve sanıkların maktuldeki kalp rahatsızlığını önceden bilip bilmedikleri de araştırılıp tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumları tartışılarak hüküm kurulması yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması.

e)Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait 24.10.2007 tarih ve 2006/572 esas, 2007/618 karar sayılı ilamın içerisinde yer alan ve 765 sayılı TCK'nun 456/2, 457/1. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan verilen 4 yıl hapis cezasının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25.10.2010 tarih ve 2009/18639 esas ve 2010/15488 karar sayılı ilamıyla bozulduğu, sanığa ait güncel adli sicil kaydı içeriğine göre de henüz kesinleşmediği,

dolayısıyla tekerrür uygulamasına 4 yıl hapis cezasına ilişkin kararın esas alınamayacağı, ancak aynı ilamda yer alan yine kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCK'nun 456/1, 457/1. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının kesinleşme ve infaz tarihleri gözetildiğinde tekerrür uygulamasına esas olduğunun anlaşılması,

f)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih. 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması.

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 27.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/06/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... yokluğunda 28/06/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.