Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3087 K.2019/1165

2- Sanık ... için; TCK'nin 38, 81, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, öldürmeye teşebbüs, azmettirme ve ruhsatsız silah taşıma suçlarından ayrı ayrı delil yetersizliğinden beraat, 3- Sanık ... için; TCK'nin 86/1-3e, 87/1-a-c-son, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, kasten yaralamaya veya öldürmeye teşebbüs suçlarına azmettirme eyleminden ayrı ayrı delil yetersizliğinden beraat,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerindeki uygulamayı müteakiben TCK'nin 87/1-a-c maddelerinin ayrı ayrı olarak uygulanması ve sonrasında TCK'nin 87/1-son ile değerlendirme yapılması gerekirken anılan maddeyle doğrudan 5 yıl hapis cezası olarak ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde TCK'nin 53. maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddede belirtilen hak yoksunlukları bir ceza olmayıp, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanacağından, infaz aşamasında bu hususun nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zaman aşımı süresi içinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılanlar vekilinin sanıklar ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan beraat hükmünü temyize yetkileri bulunmadığından, bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanıklar ...'nin maktuller ...'u kasten öldürme, mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürmeye azmettirme, sanık ...'nin mağdur ...'i kasten yaralamaya azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye azmettirme, mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'nin maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ye kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ...'nin mağdur ...'i kasten yaralamaya azmettirme suçları ile sanık ...' in maktul ...' a ve sanıklar ...'nin maktul ...'a yönelik eylemlerinin sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in maktul ...'a ve sanıklar ...'nin maktul ...'a yönelik eylemleri dışındaki tüm suçların niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

sanık ... hakkında maktul ...’u kasten öldürmeye azmettirme, mağdur ...’ yi kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar..., ... müdafilerinin TCK’nin 25 ve 27/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar ...’nin 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...’in maktul ...’u kasten öldürmeye azmettirme, mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140E. 2015/85K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, DÜZELTİLEN, sanıklar ...’nin 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...’in maktul ...’u kasten öldürmeye azmettirme, mağdur ...’ yi kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanıklar ...'nin maktuller ...'u kasten öldürme, mağdur ...' yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...' in maktul ...'ı kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

a- Sanıklar ...'nin maktul ...'a yönelik eyleminden kurulan hükümler yönünden, maktul ...' un 29/03/1996 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanıklar ...'nin eylemlerinin 5237 sayılı Kanunun 82/1-e maddesine girer nitelikte olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 29, 62. maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin, 5237 sayılı TCK nun 81/1. maddesi esas alınarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

b- Sanıklar ...'nin maktul ...'a yönelik kasten öldürme ve mağdur ...' ye yönelik kasten yaralama suçları ve maktul ...'a yönelik eyleminden kurulan hükümler yönünden, oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın babası sanık ...'nin amcası olan...'e, maktul ... tarafından ateş edilmesi üzerine bu eylemin yarattığı haksız tahrik altında sanıklar ... tarafından ateş edilerek maktuller ...'un ölümüne ve mağdur ...'nin yaralanmasına sebebiyet verdikleri olayda, maktullerden kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut nazara alınarak TCK'nin 29. maddesi uyarınca azami hadde yakın oranda bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu sanıklar hakkında fazla cezalar tayini,

c-Sanıklar ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden, TCK'nin 35. maddesi gereğince uygulama yapılırken kanun metninde yeri olmayan ve üst haddi aşar nitelikte 16 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanıklara fazla ceza tayin edilmesi ile TCK'nin 29. maddesi uygulamasında indirim oranı karar metninde gösterilmeyerek CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

d- Sanık ...'in maktul ...'a yönelik eyleminden kurulan hüküm yönünden, maktul ... yaralı olarak yerde yatarken sanık ...'in onu işaret etmesi ve yaşadığını diğer sanıklara söylemesi üzerine sanık ...'nin maktul ...'a ateş ederek onu öldürdüğünün anlaşıldığı olayda, sanık ...'in esasen diğer sanıklar ... tarafından karar verilerek gerçekleştirilen fiili tamamlama konusundaki iradelerini ve suç işleme kararlarını kuvvetlendirmekten ibaret eyleminin, TCK'nin 39/2-a maddesi kapsamında öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak niteliğinde olduğu hususu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek, fazla cezaya hükmedilmesi,

e-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanıklar ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 26/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

26/02/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., , ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ın yokluğunda 28/02/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.