Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3263 K.2018/2506

TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası, 2) Sanık ... hakkında; TCK'nun 81/1, 35/2, 39/2-c, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü 12.10.2015 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen ve cezanın onanmasını isteyen 16.10.2015 tarihli dilekçe temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre sanık ... hakkında verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin eylemin sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ...'ın tüfekle hazır bulunduğu olay mahalline müşteki ...'i telefonla çağırıp sanık ... tarafından tüfekle vurulması olayına eylemleriyle doğrudan iştirak eden sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 37/1 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden somut olay itibariyle yasal şartları oluşmadığı halde aynı Yasanın 39/2-c maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

2)Olayın gerçekleşmesinden önce müşteki ... tarafından sanık ...'a gönderildiği sanık ... tarafından iddia edilen ve diğer sanık ...'ın da gördüğünü beyan ettiği tehdit ve hakaret içerir mesajların gerçekliği araştırılıp sanık ... lehine 5237 sayılı TCK'nun 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin kararda tartışılmaması,

3)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,