Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/478 K.2018/3675

1-) Sanıklar ... Taşçı ve ... hakkında;

TCK'nun 37/1, 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası(ayrı ayrı),

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası(ayrı ayrı),

2-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası, 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası,

26/01/2015 tarihli İkinci Olay;

1-) Sanık ... hakkında;

Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası,

Müşteki ...'u kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası,

2-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 25. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde, yasal olmayan gerekçe ile sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra, sanık ...'ın katılan sıfatına yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla temyiz isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanık ...’un mağdur ...’a yönelik kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık (12/08/2014 ve 26/01/2015 tarihleri için ayrı ayrı), sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’un mağdurlar ... ve ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...’un kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nun 25. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karara hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’a kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık (12/08/2014 ve 26/01/2015 tarihleri için ayrı ayrı), sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’un mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’un mağdur ...’a yönelik eylemi, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’un mağdur ...’a yönelik eylemleri dışında tüm suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış,

sanık ...'un kasten öldürmeye teşebbüs suçunu meşru savunma sınırları içerisinde işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak 5237 sayılı Yasanın 25. maddesince ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatına karar verilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma, eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, meşru müdafaa hükümleri uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim miktarına, sanık ... müdafiinin sübuta,

mağdur sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ...’un 6136 sayılı Yasaya aykırılık (12/08/2014 ve 26/01/2015 tarihleri için ayrı ayrı), sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’un mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatına dair kararın incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak sanıkların hukuki durumlarında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hususu bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ...’un 6136 sayılı Yasaya aykırılık (12/08/2014 ve 26/01/2015 tarihleri için ayrı ayrı), sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’un mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatına dair kararın tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ...’un mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’un 12/08/2014 tarihinde araç içerisinde yeğeni mağdur ... olduğu halde oturmakta iken, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ...’in ellerindeki tabancalar ile gelerek mağdur sanık ...’a doğru ateş ettikleri, bu atışlar sırasında mağdur sanık ...’un aracının isabet aldığı, aracın camlarının kırıldığı, cam parçalarının sıçraması sonucu mağdur sanık ...’un yaralandığı, mağdur sanık ...’un torpido gözünde bulunan silahını çıkararak araç içerisinden diğer sanıklara ateş ettiği, araç içerisinden ateş ettiğinin araç içerisinde bulunan boş mermi kovanından da anlaşıldığı,

mağdur sanık ...’un daha sonra aracından çıkarak da diğer sanıklara ateş ettiği, bu durumun mağdur sanık ...’un beyanları ve aracın dış kısmında bulunan boş kovanların ...’un silahından atıldığına dair expertiz raporu ilede doğrulandığı ve sanık ...’un meşru savunma koşulları hareket ettiği anlaşıldığı halde , 5237 sayılı TCK’nun 25. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, tahrik altında kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1,3-e, 87/3, 29. maddeleri uyarınca ceza verilmesi,

C-Sanık ...’un mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

-Oluşa ve dosya kapsamına göre, 26/01/2015 tarihinde sanık ... ile kimliği tespit edilemeyen kişinin fikir ve irade birliği içerisinde ruhsatsız silahları ile mağdur ...'u öldürmek amacıyla olay yerine geldikleri, olay yerinde ... ile birlikte mağdur ...' a da ateş ettikleri, yakın mesafeden mağdurun sağ ve sol uyluk bölgelerine doğru hedef gözeterek yapılan ateşler sonucunda femur kırığına, oluşan büyük damar yaralanması nedeni ile ... tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda,

yakın mesafeden mağdurun açıkça uyluk bölgesinin hedef alınması karşısında öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mağdura yönelik eyleminin “Kasten silahla yaralama” suçu kapsamında bulunduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesindeki kıstaslara göre teşdiden ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve Uğur müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 25/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 27/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.