Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/539 K.2018/936

Hırsızlık suçundan sanık ...’in 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2011 tarihli ve 2011/76-110 sayılı Kararının infazı sırasında, hükümlünün daha önce Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/186 esas sayılı dosyasında tutuklu kaldığı sürelerin mahsup edilmesi talebinin reddine dair anılan Mahkemenin 25/03/2016 tarihli ve 2011/76-110 sayılı ek kararına yönelik itirazın kısmen kabulü ile hükümlünün Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/186 esas sayılı dosyasında 01/04/2013-10/05/2016 tarihleri arasında tutuklu kaldığı sürelerin, halen infaz edilmekte olan cezasından mahsup edilmesine ilişkin Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/257 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarih ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Bergama Ağır Ceza Mahkemesince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 63. maddesinde “Hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilmiş süreler hükmolunan hapis cezasından indirilir” şeklinde düzenleme uyarınca, Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/186 esas sayılı dosyasının temyiz incelemesi nedeniyle Yargıtayda bulunduğu ve henüz kesinleşmediği ve hükümlünün bu dosya kapsamında hükümözlü olarak bulunduğundan bahisle 01/04/2013-10/05/2016 tarihleri arasında tutuklulukta geçirdiği sürelerin,

halen infaz edilmekte olan 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasından mahsup edilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün 01/04/2013-07/09/2013 tarihleri arasında Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/20 esas sayılı dosyası kapsamında verilen kesinleşmiş 2 yıl 1 ay hapis cezasını, 07/09/2013-12/01/2015 tarihleri arasında ise Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/1092 değişik iş sayılı kararı ile içtima edilen 1 yıl 30 ay hapis cezasını infaz etmesi karşısında, söz konusu sürelerin mahsuba konu edilemeyeceği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/01/2017 gün ve 94660652-105-35-10719-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA