KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/1048 E., 2018/2889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tasarlayarak kardeşini öldürme
- Hüküm
- TCK'nun 82/1-a-d, 29, 62, 53/1, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma
Temyizin kapsamına göre, sanık ...’nin,...’u nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin öz kardeşi...’u nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin TCK’nun 29. ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d maddesi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerekirken, aynı yasanın 82/1-a maddesinin de uygulanması,
- Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hususları yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. bendindeki "TCK'nun 82/1-a,d" ibaresinin "TCK'nun 82/1-d" ibaresiyle değiştirilmesine", mahsus bölümüne, "Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince katılan lehine 3.960,00 TL vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak katılana verilmesine", ibaresinin eklenerek DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tâbi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/1048, K. 2018/2889, 19 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama