KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/12 E., 2018/1599 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- S.s.çocuk
- ...
- Öldürülen
- ...
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Kasten yaralama sonucu öldürme
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nun 86/3-e maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 87/4-2.cümle, 31/3, 62. maddeleri uyarınca, 8 yıl 4 ay hapis cezası.
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
1-Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından, duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2-Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra suça sürüklenen çocuk ...'ın, 18 yaşını doldurduktan sonra cezaevinden gönderdiği 28.04.2017 ve 29.09.2017 tarihli dilekçeleriyle dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, inceleme katılanlar vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın, maktul İbraim Kılıç'ı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin öldürme kastı ve tasarlama bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nun 3/1 ve 61/1. maddeleri uyarınca temel ceza belirlenirken meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu dikkate alınarak, 12 yıl ile 16 yıl arasında ceza öngören TCK'nun 87/4. maddesi uyarınca üst sınırına yakın ceza tayini yerine, 10 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/12, K. 2018/1599, 4 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama