KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/1756 E., 2018/4162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Öldürülen
- ...
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Kasten öldürme, kasten yaralama
- Hüküm
- 1- TCK'nun 81/1, 29, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
2- TCK'nun 86/3-e, 87/1-d, 29, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası, 3- TCK'nun 86/2, 86/3-e, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası.
TEMYİZ EDENLER
Sanık ve müdafii.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gerekçeli karar başlığında maktul ...’ın, mağdur olarak belirtilmesi mahallince düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’ın, mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/1. maddesinden ceza belirlenirken TCK'nun 61. maddesi uyarınca yaranın niteliği göz önüne alınarak teşdiden hüküm kurulması gerekirken aşağı hadden hüküm kurularak sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine, duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten yaralama, mağdur ...'yı .../...
kasten yaralama suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/1756, K. 2018/4162, 16 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama