Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/1852 K.2018/2435

- ...'u öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası (ayrı ayrı), - ...'u öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay hapis cezası (ayrı ayrı).

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan dolayı açılan kamu davasında her hangi bir karar verilmemiş ise de, mahal mahkemesince her zaman bu konuda hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Tebliğnamenin 2 numaralı bendinde mağdur ...’a yönelik olarak kasten yaralamadan hüküm kurulduğu, mağdurla aynı konumda bulunan mağdur ...’ye karşı öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğundan bahisle bozma istenilmiş ise de, mahkemece bu konuda herhangi bir hüküm kurulmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan sanıklar Yener ve Kenan’ın kardeş oldukları, sanık ...’nın diğer sanıkların babası olduğu ve aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,