Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/1853 K.2018/10830

.....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı babası .....kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 2066 parsel sayılı taşınmazdaki payını satış göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, davalının edindiği payın bir bölümünü elden çıkarmasına rağmen halen taşınmazda 17 adet bağımsız bölümü daha bulunduğunu ileri sürüp satış işleminin iptali ile mirasçılar adına miras payları oranında tescilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket etmediğini, sağlığında malvarlığını çocukları arasında makul ölçüde paylaştırdığını, taşınmaz üzerindeki yapı ve muhtesatların tarafından yaptırıldığını, mirasbırakana ölene kadar baktığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairece ‘...Temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle davacının mirasçılık belgesindeki payı oranında davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur...Hâl böyle olunca; kat irtifakı tesisi yoluyla oluşan bağımsız bölümler üzerinden hüküm kurulması gerekirken, infazı mümkün olmayacak şekilde hukuki varlığı kalmayan ve kaydı kapatılan 2066 sayılı parsel üzerinden iptal-tescile karar verilmesi isabetsizdir.’ gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, ek karar ile davalı tarafından eksik temyiz harcı ikmal edilmediğinden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Karar ve ek karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine daylı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının nisbi temyiz harcını eksik yatırmak suretiyle kararı temyizi üzerine, eksik harcı ikmal etmek için davalı tarafa muhtıra gönderilmiş, davalı 15/02/2018 tarihli muhtıraya karşı beyan dilekçesinde; kararın öncesinde de tarafınca temyiz edildiğini bozma üzerine iadesine karar verilen temyiz harcını çekmediklerini, bu nedenle hesaplanan temyiz harcından bu harcın mahsubu sonucu eksik kalan harcı ikmal ettiğini belirttiği, mahkemece davalının eksik nisbi harcı ikmal etmediği gerekçesiyle davalının kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verildiği, davalı tarafından asıl karar ve ek kararın temyiz edildiği görülmektedir.

Eldeki uyuşmazlık, dosyada ilk temyiz sırasında yatırılıp da iadesine karar verilen miktar varsa ve bu miktar ilgilisince dosyadan geri alınmamışsa yapılacak işlemin ne olacağına ilişkindir.

./..

Hukuk Genel Kurulu’nun 30/11/2011 tarih 2011/5-619 Esas 2011/716 sayılı kararında da yer verildiği üzere: ‘Kural olarak, dosyada ilk temyiz sırasında yatırılıp da, bozma ilamında iadesine karar verilen miktar varsa ve bu miktar ilgilisince dosyadan geri alınmamışsa, bu miktarın kendiliğinden yatırılması gereken harçtan mahsup edilemeyeceği ve mahkemece hesaplanan harç ve giderlerin, gerekli harç ve giderleri yatırmakla mükellef olan, temyiz edenden isteneceği;

şayet temyiz edene iadesine karar verildiği halde almadığı harcın hesaplanan harca mahsubunu talep etmiş ve bu durum belgelendirilmişse, bu mahsubun belgeye bağlanarak yapılacağı, mahsup sonrası ikmali gereken harç miktarı varsa bu miktarın da temyiz edenden tahsil olunacağı; bu işlem yapılmadan dilekçenin kaydedilmesi halinde ise yukarıda da açıklandığı üzere mahkemece 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK) ’nun 434/3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 344- maddesi gereğince işlem yapılacağı, oyçokluğu ile kabul edilmiştir.

Somut olaya gelince, dava dosyasının kapsamında, Daire bozma ilamında davalıya iadesine karar verilen harcın iade edildiğine dair herhangi bir kayıt ya da belgeye rastlanmamıştır.

O halde, mahkemece yukarıda ifade edildiği üzere mahsup istemi yönünden bir araştırma yapılmadan, davalı tarafından nisbi harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davalının kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle 16/02/2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilip işin esasının incelenmesine geçildi.

....